Las Łagiewnicki
ZIELONE PŁUCA ŁODZI

Kapliczki św Rocha i św Antoniego

Historia budowy

O początkach kapliczek krążą liczne legendy, różniące się między sobą w szczegółach. Wszystkie jednak nawiązują do powstania kaplicy i objawień św. Antoniego w latach 70. XVII wieku, kiedy to właścicielami Łagiewnik była rodzina Żeleskich. Ponieważ święty ukazywał się w habicie franciszkańskim, sprowadzono wkrótce takowych braci oraz obraz św. Antoniego, który niebawem zasłynął licznymi łaskami. Po wielu staraniach, na mocy dekretu Kongregacji z dnia 22 lipca 1680 r., Łagiewniki zostały ogłoszone jako miejsce cudowne, a franciszkanie uznani za pierwszych posiadaczy i stróżów tego miejsca.
W 1682 r. w związku z dużą liczbą napływających pielgrzymów, zbudowano na miejscu drewnianej kapliczki duży drewniany kościół na planie krzyża z trzema wieżami oraz drewnianym klasztorem dla dwunastu zakonników. Z udziałem biskupa kujawskiego i około 15 tys. wiernych uroczyście przeniesiono do niego obraz św. Antoniego, a modrzewiową, drewnianą kapliczkę Żeleskiego z 1676 r. (znaną obecnie jako św. Antoniego - najstarszy zabytek zachowany na terenach Łodzi, z uznawanym przez wielu za cudowne źródełkiem w środku) przeniesiono do tzw. Pustelni (przy obecnej ul. Wycieczkowej 75). W latach 1701 - 1723 w miejsce drewnianego wybudowano murowany kościół w stylu barokowym kościół pod wezwaniem św. Antoniego.
Obok kapliczki św. Antoniego w lesie łagiewnickim znajduje się druga - pod wezwaniem św. Rocha i św. Sebastiana, pochodząca z początku XVIII wieku. Możliwe jest, że do jej budowy użyto drewna z rozebranego pierwotnego kościoła, kiedy pobudowano obecny, murowany. Kapliczka posiada konstrukcję zrębową, płaski strop i barokowy, nadwieszony chór. W ołtarzu z XVIII w. mieści się odnowiony obraz św. Rocha, zaś na ścianach obok zawieszone są dwie tablice wotywne.

Obecnie
Kapliczki św. Antoniego oraz św. Rocha i Sebastiana jako jedyne przetrwały II wojnę światową. Cztery inne (kaplica cmentarna św. Walentego, Matki Bożej Anielskiej, największa z całego zespołu kaplica Przemienienia Pańskiego oraz kapliczka- domek o. Rafała) zostały zniszczone przez niemieckich okupantów w latach 1941-1943.
Dwie ocalałe kapliczki były w złym stanie technicznym i wymagały remontu. Taki gruntowny remont przeprowadzono w latach sześćdziesiątych XX w. Wykonano wtedy nową podmurówkę, zaimpregnowano deski ścian kaplic, położono nowe dachy i wymieniono okna. W 1970 r. obie kapliczki, chętnie odwiedzane przez okolicznych mieszkańców oraz przyjezdnych, wpisano do rejestru zabytków.
Początek XXI w. upłynął pod znakiem kapitalnych remontów obu kapliczek (w latach 2003-2006). Zakonserwowano i uzupełniono wówczas szalunek zewnętrzny, wyremontowano konstrukcje dachowe i odnowiono drzwi. Przy okazji remontów dokonano kilku ciekawych odkryć. Pod boazerią w kapliczce św. Antoniego natrafiono na szereg inskrypcji, pochodzących z XVIII w. i nowszych. W północnej ścianie kapliczki odkryto drugie drzwi, które w dawnych czasach mogły ułatwiać pielgrzymom wejście i wyjście z kaplicy. Według innej teorii, obecna kapliczka św. Antoniego mogła stanowić również prezbiterium pierwszego, drewnianego kościoła w Łagiewnikach.
Co roku, w uroczystość odpustową św. Antoniego (13 czerwca), przy kapliczce pod jego wezwaniem odprawiana jest okolicznościowa Msza z kazaniem dla czcicieli tego świętego. Popularnością cieszy się znajdująca się wewnątrz kapliczki studzienka ze źródlaną wodą, uznawaną przez wielu pielgrzymów za cudowną.
Kapliczki św Rocha i św Antoniego zimą

Źródło-Wikipedia

Darmowe strony www dla każdego